Roemeense gaarkeuken helpt coronaslachtoffers

baks.jpegwoensdag 17 juni 2020 13:35

Terwijl overal in de wereld lockdowns werden ingevoerd, zagen ECM-zendingswerkers Jeroen en Marieke Baks in Roemenië een kans om hun omgeving te blijven dienen. Met hun gaarkeuken Pofta Buna hielpen ze dagloners en anderen die van de ene op de andere dag zonder inkomen kwamen te zitten.

Net als in Nederland worden in Roemenië de coronamaatregelen momenteel langzaam versoepeld, maar lange tijd moesten de Roemenen leven met een zeer strikte lockdown. Je had een briefje nodig om naar buiten te gaan, wat actief gecontroleerd werd door de politie. De boetes waren extreem hoog. “Er heerste een angstcultuur”, vertelt Marieke Baks vanuit Câmpina. “De scholen gingen als eerste dicht. Lang waren er bijna geen kinderen op straat te zien.”

De maatregelen troffen vooral dagloners, seizoensarbeiders en arbeidsmigranten heel hard. Velen van hen kwamen plotsklaps zonder inkomen te zitten. Arbeidsmigranten keerden terug naar Roemenië zonder potje geld om van rond te komen. “Nu zijn Roemenen wel gewend om met crises om te gaan”, zegt Marieke. “Ik heb niet heel veel mensen gezien die echt zonder eten zaten. De mensen zijn creatief in zulke situaties. Maar er was wel nood.”

Water drinken tegen de honger

Jeroen en Marieke werken sinds 2017 als zendingswerkers in Câmpina. Hun lokale kerk verhuisde een paar jaar geleden naar een nieuw gebouw en begon in het oude gebouw een gaarkeuken, of kantine, om ouderen, zieken en arme kinderen van maaltijden te voorzien. Sommigen eten in de kantine, anderen krijgen de maaltijd thuisbezorgd.

Toen de coronacrisis uitbrak en mensen in hun omgeving in de problemen raakten, openden ze de keuken ook voor hen. “Aan het begin van de crisis hadden we ongeveer 60 klanten. Twee weken na de lockdown waren dat er 85. Sommige mensen pasten niet per se in de doelgroep van onze kantine, maar we waren blij dat we konden helpen.”

gezinsfoto.jpgEén van de getroffenen was Florin. Hij werkte als dagloner in Boekarest en verdiende genoeg om rond te komen. Na de instelling van de lockdown had hij van de ene op de andere dag geen inkomen meer. Hij keerde terug naar Câmpina. Zijn strategie: veel water drinken tegen de honger. Binnen een paar dagen kon hij in het programma van Pofta Buna opgenomen worden.

Om hun werk voor Pofta Buna te kunnen blijven doen, kregen Jeroen en Marieke meer bewegingsvrijheid dan anderen. Dat hield tegelijk meer risico in, maar voor hen was dat niet iets om lang over na te denken. “We zien hier om een licht te zijn, naar Jesaja 60: 'Sta op en schitter, je licht is gekomen, over jou schijnt de luister van de Here.' Wij zien deze tijd juist als een kans om verschil te maken, om ons licht als kerk te laten schijnen voor hen die dat zo hard nodig hebben in deze crisissituatie.”

Bouwen

De coronacrisis leverde ook een onverwacht voordeel op voor Pofta Buna: de kantine kreeg zonder controle een voorlopige licentie. Normaliter zijn de controles heel erg streng. “Ze maken je helemaal af”, zegt Marieke. Nu heeft de kantine een licentie voor een jaar. Een jaar om verder te werken en alles zaakjes op orde te hebben.

Ondertussen wordt ook gebouwd aan het nieuwe kerkgebouw, waar de kerkzaal met negen vierkante meter wordt uitgebreid. “Onze gemeente groeit. Er komen meer mensen tot geloof”, vertelt Marieke. “Het duurde meer dan een jaar voordat we een vergunning hadden om ons gebouw uit te breiden. Achteraf bleek dat echter fijn: er is vanwege de crisis nu meer tijd en ruimte om te bouwen. We zien het als timing van God.”

Sinds 16 mei kan de gemeente weer kerkdiensten vieren, in de tuin van het kerkgebouw. Omdat de tuin ruim is, is er plek voor iedereen. Een zegen voor de gemeente. Tegelijk hadden de online diensten die de gemeente tijdens de lockdown organiseerde ook hun voordelen. “Soms volgden wel duizend mensen de dienst”, zegt Marieke. “Ook het online kinderwerk had een groter of ander bereik. Voor sommigen is de stap naar de kerk op dit moment nog te groot. Maar vanuit huis meekijken is veilig. We hebben veel mensen kunnen bereiken!”

Zie voor meer informatie over het werk van Jeroen en Marieke hun profielpagina.

« Terug