Nieuwsbrief oktober 2026

Het is lang stil geweest, terwijl we hier toch echt niet stilzitten. Tijd voor een nieuwsbrief! Leuk om weer een inkijkje te geven in ons leven in Maastricht, waarin we samen met anderen bouwen aan VIND community. Wat doen we eigenlijk allemaal?

Onze missie is eenvoudig, het gaat om het gewone leven, maar is tegelijk groots: door discipelschap en community laten zien wie God is en hoe het in Zijn koninkrijk werkt. We zien hoe mensen stapje voor stapje veranderen als ze met het goede nieuws in aanraking komen. Soms vergeten we gewoon hoe uniek het is om hier deel van te mogen zijn. Daarom is deze nieuwsbrief ook een beetje voor onszelf.

Elke maand organiseren we op zondag een viering. Een soort kerkdienst, dus een thema, een praatje, liederen, gebed, soms avondmaal vieren, een maaltijd. Tegelijk een heel andere beleving. Mensen komen te laat, de aandachtspanne is beperkt, er worden verschillende talen gesproken, dat allemaal.

We hebben bijvoorbeeld een viering gehouden over Levi: hoe hij werd geroepen, een diner organiseerde en hoe de religieuze mensen geërgerd waren omdat Jezus met criminelen at. We hebben er een pannekoekenviering van gemaakt: iedereen nam pannekoeken mee, uitgeserveerd door de tieners. Afgelopen keer speelden we het verhaal van de storm op het meer, inclusief opblaasboot en stormgeluiden. We zoeken steeds naar manieren om mensen mede-eigenaar te maken van VIND. Dat is niet makkelijk. Vanuit Alpha Nederland volgen we er een training in. Dat helpt om er in elk geval bewust mee bezig te zijn.

Iemand die regelmatig bij VIND komt hecht veel aan verstilling. Dankzij hem zijn we gestart met stiltevieringen. Een uurtje op vrijdagavond in een kapel. Een soort ‘vesper’: we werken een thema uit in enkele teksten en muziek, en nemen verder de tijd om stil te zijn. Er is nu een groepje van mensen gekomen, met wie we dit samen voorbereiden. Een inspirerend groepje.

Al jarenlang is ons netwerk een mozaïek van culturen en achtergronden – en dat past bij Maastricht. Aan de kassa bij de Aldi hoor je nog nauwelijks Nederlands. De afgelopen tijd zijn we steeds vaker in aanraking gekomen met mensen met een Arabische achtergrond, zowel uit moslim- als orthodox-christelijke tradities. En dat roept een mooie, maar ook uitdagende vraag op: hoe kunnen we voor hen een community zijn, waar zij hun plek kunnen innemen? Dat vraagt om omdenken. Niet alleen omdat de taal zo ontzettend anders is, maar ook omdat onze culturen soms als verschillende werelden aanvoelen. Regelmatig zijn we even ‘lost in translation’ – met grappige momenten (bijvoorbeeld als reactie op een uitnodiging voor een activiteit over een aantal dagen: “Ja, hallo, we komen eraan!”), maar ook met uitdagingen. We zijn aan het zoeken hoe je echte verbinding kunt krijgen. We hopen nog versterking te krijgen van mensen die ons hierin kunnen helpen.

Anneke is betrokken bij de organisatie van Internationale Vrouwendag op 8 maart. Dat wordt groots gevierd in onze buurt. Afgelopen keer begonnen vrouwen aan het eind spontaan te dansen en ontstond het idee om een ‘ladies night’ te organiseren: lekker dansen, een avond zonder man en zonder kinderen. Zonder telefoon, zonder filmpjes. Afgelopen 12 september was het zover. Een heerlijke avond, met allemaal enthousiaste reacties van de vrouwen. Ze willen volgende maand weer. Tegelijk was hier ook de uitdaging van het echt verbinden van culturen: welke muziek draai je, hoe maak je er echt iets gezamenlijks van?

Tjerk haalt veel plezier uit de activiteiten voor mannen. De mannenavond – samen praten rond een vuurtje – hoort inmiddels steevast op het programma en levert mooie vriendschappen op. Ook is Tjerk met een paar mannen begonnen met bier brouwen. Het beste recept is nog niet gevonden maar er wordt dapper verder geexperimenteerd met de “Sint Theresia”.

Deze zomer was het voor de derde keer mogelijk: de VIND zomerweek. We zijn een dagje naar het park Mondo Verde in Landgraaf geweest, we hadden een BBQ, we gingen samen naar een speeltuin in Belgie en de laatste dag hebben we met z’n allen genoten van Het Blauwe Meertje in Weert. Heerlijk om blije mensen te zien! De mooiste herinneringen zijn het samen jeu de boules spelen en het zwemmen bij het meer. Lachen op de SUP, eten delen, echt een gevoel van community ervaren. Dankbaar dat we dit weer konden doen. Logistiek geen eenvoudige klus maar toch weer zo de moeite waard!

Het afgelopen jaar hebben we VIND als intensief ervaren: de planning stond vol activiteiten. Het voelde soms als een sneltrein waar we niet uit konden stappen. Na de zomer hebben we als team gekozen meer rust in te brengen in ons ritme. Om zelf ook gevoed te worden en de levensstijl van Jezus te volgen: niet gehaast, maar wel met echte aandacht. Gedreven door verbondenheid met de Vader. Meer tijd voor stille tijd, minder in de activiteitenmodus.

Nu we na jaren van missie wel eens terugkijken, roept het bij ons de vraag op: Wat is nou de vrucht van al die inspanning? Is het de verbondenheid die ontstaat tussen mensen? Zijn het de levens die Gods liefde hebben leren kennen, of die Jezus meer bewust zijn gaan volgen? Of is het misschien de weg die wij zelf zijn gegaan, enthousiast, soms moe, maar steeds in gehoorzaamheid? Als we kijken vanuit onze eigen ogen, zien we vooral veel gebrokenheid: mensen die aanhaken en weer loslaten, niet alleen van de community, maar soms ook van Jezus zelf. Daar kunnen we moedeloos van worden. Dan moeten we kiezen om te kijken vanuit Gods ogen. Kijken vanuit de hoop die niet afhangt van onze prestaties, maar van Gods trouw. Dan zien we hoe mensen elkaar bemoedigen. Hoe woorden van God betekenis krijgen voor mensen. Dat gebeurt namelijk zeker. Zo houden we vol!

We zien uit wat God in de komende maanden zal doen en zal laten zien. Dank voor jullie meeleven!