Op verlof is iets heel anders dan op vakantie!
Rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan - zong Herman van Veen. Hoewel hij zong over de jachtigheid van het leven, zou het ook zomaar over zendelingen op verlof kunnen gaan.
Bauke en Evie Deelstra waren deze zomer een aantal weken terug in Nederland vanuit Albanië. Wie denkt dat zendelingen dan heerlijk achterover leunen in een gemakkelijke stoel, komt bedrogen uit. De agenda is vol, er is een wachtlijst aan mensen die je willen spreken en een waslijst aan zaken die moeten gebeuren.
"De afspraken met sociale contacten, die de meeste mensen over een lange periode verspreiden, doen wij allemaal in het korte tijdsbestek dat wij in Nederland zijn. Dat is superleuk, want we genieten enorm van de lieve mensen die we om ons heen hebben. Maar het is ook intens, want je wilt voor iedereen de tijd nemen, maar die tijd is er helaas niet. Naast de sociale contacten hebben we ook veel werkafspraken gehad. Dit was met mensen die zich op verschillende manieren inzetten voor het werk dat wij mogen doen in Albanië. We zijn ontzettend dankbaar voor het fantastische werk dat bovendien eigenlijk altijd vrijwillig wordt gedaan," aldus Evie.
De werkafspraken waar Evie over spreekt bestonden ondere andere uit het notarieel vastleggen van hun stichting Drita. Deze stichting is betrokken bij de woonvorm die ze willen gaan bouwen voor mensen met een geestelijke en lichamelijke beperking. Deze mensen worden weggestopt uit schaamte, maar Evie en Bauke willen ze tevoorschijn toveren en een menswaardig bestaan geven. Drita betekent Licht, ze mogen er zijn.
Naast het bezoek aan de notaris waren er nog afspraken met het nieuwe stichtingsbestuur, een brainstorm met een websitebouwer, een onmoeting met het ThuisFrontTeam en nog vele andere dingen zaken die geregeld moesten worden. Ze zijn dankbaar dat velen tegen kostprijs hen helpen met het opzetten van de stichting!
Tijdens dit soort bezoeken wordt ook het grote verschil tussen Albanië en Nederland opnieuw duidelijk: "Naast de werk- en sociale afspraken mochten we ook gebruikmaken van de geweldige medische zorg in Nederland. We hebben (vaak) een hele lijst en die mochten we ook deze keer weer afwerken. Het voelt soms wat oneerlijk naar de Albanezen toe dat wij gebruik mogen maken van de ontzettend goede medische zorg van Nederland," aldus Bauke.
Weer thuis
Bij thuiskomst in Albanië kwam opnieuw een groot verschil aan het licht: "We kwamen thuis en toen mochten we gelijk de welvaart van Nederland inruilen voor het alledaagse leven in Albanië. Dat wil zeggen: we hadden geen internet en geen waterdruk bij thuiskomst. Dat was balen, maar ook goed omdat we ons mochten realiseren dat zoveel ‘normale’ dingen minder vanzelfsprekend zijn dan vaak gedacht."
Bauke en Evie zetten zich in om de schoonheid van Albanië te tonen en de gemarginaliseerden hoop te geven. Het Evangelie reist vaak over de brug van medemenselijkheid. We zijn dankbaar dat we als ECM via hen het licht mogen zijn en verspreidden in de donkerste hoeken van ons continent.
Blijf hier op de hoogte van de familie Deelstra of ondersteun hun werk!